151

قال الصادق علیه السلام :

اِنَّ اللهَ فَوَّضَ اِلَی المؤمِنِ اُمورَهُ کُلَّها وَ لَم یُفَوِّض اِلَیهِ اَن یَکونَ ذَلیلاً، اَما تَسمَعُ اللهَ تَعالی یَقولُ : (وَ لِلّهِ العِزَّةُ وَ لِرَسولِهِ وَ لِلمؤمِنینَ)؟، فَالمؤمِنُ یَکونُ عَزیزاً وَ لا یَکونُ ذَلیلاً، قالَ : اِنَّ المؤمِنَ اَعَزُّ مِنَ الجَبَلِ، لِاَنَّ الجَبَلَ یُستَقَلُّ مِنهُ بــِالمَعاوِلِ وَ المؤمِنُ لا یُستَقَلُّ مِن دِینِهِ بــِشَیءٍ.

*****

خداوند اختیار همه کارها را به مؤمن داده اما این اختیار را به او نداده که ذلیل باشد. مگر نشنیده ای که خدای تعالی می فرماید : (عزت از آن خدا و رسولش و مؤمنین است)؟، پس مؤمن عزیز است و ذلیل نیست. [در ادامه] فرمودند : مؤمن از کوه محکم تر است، زیرا کوه با ضربات تیشه کم می شود اما به هیچ وسیله ای از دین مؤمن نمی توان کاست.

التهذیب ج 6 ص 179 ح 367

52

قال علی علیه السلام :

مَنِ إعتَزَّ بــِغَیرِ اللهِ أهلَکَهُ العِزُّ.

*****

هر کس به جز از خدا عزّت بجوید، آن عزّت او را هلاک می کند.

غرر الحکم و درر الکلم ح 10985

51

قال حسن بن علی العسکری علیه السلام :

ما تَرَکَ الحَقَّ عَزیزٌ إلّا ذَلَّ وَ لا أخَذَ بــِهِ ذَلیلٌ إلّا عَزَّ.

*****

هیچ عزیزی حق را ترک نکرد، مگر این که ذلیل شد و هیچ ذلیلی به حق عمل نکرد، مگر این که عزیز شد.

بحار الانوار ج 78 ص374 ح 24